Totem Over Nederlandstalige fantasy

De overdaad

De oversteek — Sonn Franken

De oversteek van Sonn Franken is een boek uit dezelfde Boek 10 reeks als Hora. Het is voor het grootste deel een traditioneel fantasy-avontuur, maar met een interessante twist. Een deel van het verhaal speelt zich namelijk af in onze hedendaagse wereld. Het mag geen verrassing zijn dat deze twee verhaallijnen op gegeven moment kruisen en dat geeft het boek zijn eigen draai. De vraag is alleen of dat genoeg is.

Om te beginnen met het deel dat zich afspeelt in het heden: wat mij betreft voegt dat te weinig toe. Het is al vrij snel duidelijk welke kant het op gaat, maar de twee verhaallijnen staan verder los van elkaar. Het was mooi geweest als gebeurtenissen in de ene wereld op een subtiele manier in verbinding staan met de andere. Daarnaast wordt het stuk in onze wereld af en toe doorbroken door een stukje maatschappijkritiek dat er iets te dik bovenop ligt. Het geeft wel wat inzicht in het karakter van Kees, maar het voegt weinig toe aan het verhaal en wekt de indruk dat de mening van de auteur wel erg doorschijnt.

Het fantasygedeelte is gedrenkt in traditie, maar dan net niet. Er zijn dwergen en elfen, maar die heten net anders. Dat geeft het een soort van schijn-eigenheid. Het verhaal is er een die we al kennen: een groot kwaad moet verslagen worden door een groep reizigers. Daar is niks mis mee, zeker niet als je de andere verhaallijn meeneemt. Waar ik wat meer moeite mee had, was het verschil tussen goed en kwaad. Dat is wel overdreven zwart-wit in dit verhaal. Er is voor het grootste deel geen enkele twijfel mogelijk over wie de slechteriken zijn. En die zijn dan ook gelijk oerslecht. Hier zou wat meer nuance op zijn plaats kunnen zijn.

Het boek heeft heel veel verhaal in zich.

Wat verder opvalt is dat het boek heel veel verhaal in zich heeft. Het is bijna heel In de ban van de ring plus de delen in onze tijd. Dat laat ook weinig ruimte bestaan voor die subtiliteit. Alles moet er doorheen geramd worden en dat merk je. Ik begon me tegen het einde zorgen te maken of dit boek wel af ging komen binnen de pagina’s die het had. Dat was gelukkig wel zo, maar ik vraag me af of er niet wat dingen uitgelaten hadden kunnen worden. Zeker omdat sommige omschijvingen (zoals van een volk en hun buffels) niet beter hadden kunnen worden gebruikt om het centrale conflict wat meer diepgang te geven.

Wat zonde is, enigszins vergelijkbaar met Hora, zijn de slordigheden die hier en daar voorkomen. Een stukje extra redactie had dit verhaal goed gedaan. Zowel in het straktrekken van de grote hoeveelheid plot, als het opruimen van gekke slordigheden. Zo vind je de bekendste kroeg van de wereld in een verborgen stad. Dat kwam op mij niet heel logisch over. Ook vind je hier en daar zinnen die de schrijver op het moment zelf leek te hebben bedacht om later op te ruimen. Zoals wanneer een elite vechteenheid wordt beschreven en er dan “Het konden ook meisjes zijn.” achter te zetten. Ook daar had een stukje subtiliteit de omschrijving een stuk beter gemaakt.

De oversteek vliegt voor mij wat uit de bocht en bevat te veel van dat soort slordigheden. Dat terwijl de opzet interessant is. Voor iemand die lekker wil genieten van een traditioneel avontuur, maar net met een twist, is het een lekker boek. Iemand die iets dieper wil gaan in wat de hedendaagse fantasy te bieden heeft, kan De oversteek beter overslaan.

De oversteek
Sonn Franken
Bestel op bol.com